0006

⬢⬢⬢

ตอนที่ 6 บัณฑิตหนู

“เอกอี้เอ๊กเอ๊ก——” เสียงขันเตือนยามเช้าของไก่ตัวผู้ดังก้องไปทั่วเมืองจินหลิง ค่ำคืนนี้ไร้ซึ่งความฝัน เซี่ยหลิงอวิ่นตื่นขึ้นมาจากการหลับใหล พบว่าท้องฟ้าเริ่มสว่างรางๆ แล้ว

เขาขยี้ตา หาวออกมาหวอดใหญ่ ยืดเส้นยืดสายลุกขึ้นนั่ง จากนั้นดวงตาทั้งสองก็หยุดนิ่ง แววตาทอประกายสดใสขึ้นเรื่อยๆ…… เขากลืนน้ำลายลงคอ ‘สักวันต้องมีวันที่มังกรผ่านหงส์ ลูกหนูย่อมรู้จักขุดรู!’ ครั้งนี้…… รวยแล้ว!!

เห็นเพียงบนไหล่เขาที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลนัก มีสมุนไพรพรรณไม้นานาชนิดกองพะเนินราวกับภูเขา เขาปรายตามองโดยสังเขป ก็เห็นฟู่จื่อ ขางจู๋ เหยี่ยหมาจุย โถ่วเหรินเซิน…… และเหอโส่วอูรูปทรงมนุษย์ที่อวบอ้วนใหญ่โตเท่าถังน้ำอีกหลายหัว!

พวกมันวางอยู่อย่างสงบนิ่งแบ่งเป็นกองเล็กๆ เพียงแค่ผ่านขั้นตอนการตากแห้งไม่กี่อย่าง หรือแม้แต่ไม่ต้องทำอะไรเลย ก็สามารถนำไปขายให้กับชาวสวนยาหรือร้านขายยาได้โดยตรง

และสมุนไพรเหล่านี้อย่างน้อยต้องขายได้เงินสองร้อยตำลึง ต้องรู้ไว้ว่าเพียงแค่หัวเหอโส่วอูที่ใหญ่ที่สุดหัวนั้น ก็มีค่ามากกว่าสิบตำลึงเงินแล้ว บางทีอาจถึงห้าสิบตำลึงเลยทีเดียว

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!” หัวใจของเขาเต้นรัวเร็วขึ้นเรื่อยๆ จนอดใจไม่ไหวต้องแหงนหน้าหัวเราะร่า ทั้งหัวเราะทั้งเดินเข้าไปหมุนรอบภูเขาสมุนไพรเล็กๆ ลูกนั้น ดมตรงนั้นสัมผัสตรงนี้ กลิ่นอายและสัมผัสที่เป็นจริงเหล่านี้บอกเขาว่า ตำหนักเฉาเทียนถึงคราวพลิกฟื้นแล้วจริงๆ!