เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 1 อาเค่อ
“พู่กันขนแพะด้ามนี้ไม่เลว เป็นพู่กันเมืองเซวียนโจว พอจะมีราคาอยู่บ้าง ส่วนบันทึกฉีเสียเล่มนี้มีคำอรรถาธิบายตัวเล็กละเอียดที่คนรุ่นก่อนทิ้งไว้มากมาย ยอดเยี่ยมมาก อีกทั้งป้ายไม้ท้อหกสิบสี่ขีดกว้านนี้ไม่ต้องพูดถึง ย่อมเป็นระดับสูงสุด ส่วนภาพทิวทัศน์สมัยฮั่นภาพนี้ก็นับว่าหายากยิ่ง...”
ภายในห้องพักบัดนี้กลายเป็นสภาพยุ่งเหยิง เครื่องเรือนและของตกแต่งประดับประดาทั้งหลายต่างกระจัดกระจายไปทั่ว ไม่เหลือเค้าความงดงามรื่นรมย์เช่นแต่ก่อนเลยแม้แต่น้อย
เซี่ยหลิงอวิ่นยื่นมือไปปลดภาพทิวทัศน์บนผนังลงมาม้วนเก็บ แล้วใส่ลงในตะกร้าใบหนึ่งบนพื้นข้างๆ จากนั้นจึงค้นหาสิ่งของมีค่ารอบๆ ต่อไป
ตะกร้าใบใหญ่ใกล้จะเต็มแล้ว ภายในนั้นไม่มีทองคำหรืออัญมณีล้ำค่า มีแต่ของรักของหวงของเด็กหนุ่มทั้งสิ้น บางทีในสายตาของผู้ประเมินโรงจำนำ สิ่งที่ล้ำค่าที่สุดอาจเป็นกระบี่เหรียญทองแดงที่ใช้ขับไล่สิ่งชั่วร้ายและปกป้องบ้านเรือนเล่มนั้น