เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 343 สี่วานรผสานเป็นหนึ่ง ปีศาจศึกสงครามถือกำเนิด
ตอนนี้หยางเจี่ยนยืนอยู่กลางพายุที่คลุมเต็มฟ้า เงยหน้ามองเสาฟ้าต้นนั้น
ค่ายกลนี้กินใหญ่จนน่าตกใจ ทั้งแคว้นฟางจูก็คือเตาที่คนเขาตั้งไว้ใบหนึ่งดี ๆ นี่เอง คนในเมืองทั้งหญิงชายเด็กแก่ รวมถึงพวกศิษย์อาจารย์ของเขาด้วย ล้วนเป็นของที่จะถูกโยนเข้าไปหลอมในเตา
หยางเจี่ยนกำง้าวสามแหลมสองคมไว้แน่น กำลังจะก้าวเข้าไปสำรวจรากเหง้าของเสาฟ้าให้ละเอียด แต่ประตูวังสีแดงชาดที่อยู่ข้างหลังก็เปิดออกอย่างเงียบเชียบพอดี
“เอ้อร์หลางเจินจวินนี่สายตาดีจริง ๆ”
เสียงอ่อนหวานเสียงหนึ่งดังออกมาจากในประตู หยางเจี่ยนหันขวับกลับไป ก็เห็นพระมเหสีที่ออกขบวนเดินชมเมืองเมื่อตอนกลางวัน
ตอนนี้นางเดินออกมาจากในโถงอย่างสบายใจ บนหน้ายังมีรอยยิ้มสง่างามเหมือนตอนกลางวัน แต่ในตาไม่ปิดบังอะไรอีกแล้ว ลึกดำเหมือนบ่อน้ำเก่าสองบ่อ มีแสงที่ดูดกลืนหัวใจคนออกมา
“ค่ายกลนี้ชื่อว่าค่ายกลหลอมฟ้าเผาแดน คนในแคว้นฟางจูสามสิบหกหมื่นคน ภูเขาแม่น้ำและเส้นลมปราณแผ่นดินทั้งเมือง ล้วนอยู่ในค่ายกลนี้ วันที่พวกเจ้าสองศิษย์อาจารย์เข้าเมือง ข้าผู้เป็นพระมเหสีก็เห็นแล้ว”
“วันนี้ในค่ายกลนี้ พวกเจ้าทั้งหมดเป็นเครื่องสังเวย จินฉานจื่อเนื้อเลือดบริบูรณ์ เลือดแก่นทั้งร่างพอเท่าชาวบ้านหนึ่งแสนคน ส่วนเจินจวินเจ้า วิถีระเบียบกวนเฉิน ร่างกายที่ไม่มีวันสึกหรอตลอดหมื่นกัป นอกจากจินฉานจื่อแล้ว เจ้าจะเป็นเครื่องสังเวยคนที่สอง”