เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 335 อาละวาดวังอวี้ซวี
หลังจากออกจากเขาทิงเหลย สามศิษย์อาจารย์ก็มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกเรื่อยๆ จนกระทั่งวันนี้ได้มาถึงเชิงเขาใหญ่ลูกหนึ่ง
ภูเขาลูกนี้ได้ชื่อว่าเป็นต้นกำเนิดของหมื่นขุนเขา เป็นต้นตระกูลแห่งชีพจรมังกร พอมองไปแต่ไกล ทิวเขาก็เรียงรายซ้อนกันเป็นม่านบังตา ยอดเขาลูกเดี่ยวโดดเด่นเสียดแทงทะลุฟ้า
กลางหุบเขาทะเลหมอกม้วนตัวซัดสาด ท่ามกลางไอเมฆหมอกแลเห็นตำหนักและหอคอย ปลายชายคาเชิดสูงโครงคานซับซ้อนโผล่พ้นมาให้เห็นรางๆ เหนือไหล่เขามีพฤกษาหยกยืนต้นเป็นป่า บุปผาวิเศษหญ้าทิพย์บานสะพรั่งพันปีไม่โรยรา
เส้นทางสายหยกขาวทอดยาวคดเคี้ยวจากเชิงเขาขึ้นไปจนลับหายเข้ากลีบเมฆ สองข้างทางมีนกกระเรียนเซียนโผบินมารวมตัว กวางขาวคาบเห็ดหลินจือ บรรยากาศสงบนิ่งไร้การกระทำตามวิถีแห่งเต๋าอย่างแท้จริง
จินฉานจื่อหยุดยืนอยู่ตรงเชิงเขา แหงนหน้ามองอยู่นาน
จูปาเจี้ยขยับเข้ามาถามว่า “อาจารย์ ท่านกำลังมองอะไรอยู่หรือขอรับ”
จินฉานจื่อพูดเรียบๆ ว่า “อาจารย์กำลังดูภูเขา ภูเขาลูกนี้ภูมิฐานยิ่งใหญ่นัก มีความมงคลซ่อนอยู่ภายใน ลึกเข้าไปในเขาต้องมีสำนักเต๋าใหญ่ตั้งอยู่อย่างแน่นอน”
ซุนอู้คงหรี่เนตรทองอัคคีลงแล้วหัวเราะหึๆ พูดว่า “อาจารย์ดูไม่ผิดหรอกขอรับ บนเขามีอารามใหญ่โตอยู่หลังหนึ่ง ป้ายเขียนคำว่าอวี้ซวี ไอพลังข้างในนั้นไม่ธรรมดาเลย มีผู้ทรงอิทธิฤทธิ์สองคนคอยเฝ้าอยู่ ตบะล้วนเป็นขั้นกึ่งอริยะระดับสูงสุด ห่างจากหุนหยวนเพียงก้าวเดียวเท่านั้น”
จินฉานจื่อพยักหน้ารับเบาๆ