เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 334 หลอมโลหิตเทพมาร ตำแหน่งเทพต้าหลัว
“หลิงเป่าเทียนจุนนี่...”
พอจินฉานจื่อตะโกนคำนี้ออกมา คนทั่วทั้งโถงก็หน้าเปลี่ยนสีไปตามๆ กัน
ชั่วพริบตาต่อมา เมฆหมอกบนสวรรค์เก้าชั้นฟ้าก็แยกออก ร่างสีเขียวร่างหนึ่งเหยียบย่างลงมาบนบัวทองที่โปรยปรายทั่วฟ้าอย่างช้าๆ
ผู้มาสวมชุดคลุมยาวสีเขียว หน้าตาหล่อเหลาเกลี้ยงเกลา ดูไปก็เหมือนชายหนุ่มวัยยี่สิบต้นๆ ทั่วร่างไร้ทั้งแสงสมบัติและแรงกดดัน ทว่าเพียงเขาค่อยๆ ก้าวเดินลงมาทีละก้าว ใต้หล้าทั้งผืนก็เงียบสงบลงตามฝีเท้าของเขาทันที
ดอกไม้สวรรค์ร่วงหล่น กลิ่นหอมประหลาดอบอวลไปทั่ว
พวกทหารปีศาจและภูตผีตัวเล็กตัวน้อยทั่วทั้งโถงพากันคุกเข่าลงเสียงดังตุ้บตั้บระเนนระนาด ไม่มีใครกล้าเงยหน้าขึ้นมาเลยสักคน
จินฉานจื่อจัดจีวรให้เข้าที่ ก่อนจะพาซุนอู้คงกับตือโป๊ยก่ายค้อมคำนับอย่างนอบน้อม ฝ่ายหลัวชาหนี่ว์ก็ย่อกายทำความเคารพ มีเพียงราชาปีศาจวัวที่ยืนตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ ดวงตาวัวทั้งคู่เบิกกว้าง จ้องมองชายหนุ่มชุดเขียวคนนั้นตาไม่กะพริบ ราวกับถูกฟ้าผ่าเข้ากลางแสกหน้า
ชายหนุ่มผู้นั้นร่อนลงมาหยุดที่หน้าตำหนัก สายตามองข้ามทุกคนไปหยุดอยู่ที่ราชาปีศาจวัว
“เจ้าเด็กโง่”