เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 330 วาสนาเผ่าหงส์ฟื้นคืน หยวนเฟิ่งเทียนหวงรวมเป็นหนึ่ง
ทางทิศตะวันออก ทะเลแปดทิศ
ที่นี่คือปลายสุดทางตะวันออกของแดนต้าฮวาง พ้นทะเลแปดทิศไปก็คือหุบตะวันทังกู่ที่ดวงอาทิตย์ขึ้น ผู้บำเพ็ญเพียรทั่วไปบินทั้งชีวิตก็ยังมาไม่ถึงที่นี่
ส่วนวิหารเฟิงตู ยามนี้ลอยอยู่เหนือทะเลแปดทิศแห่งนี้
วันวานยมโลกจมดิ่งอยู่ในแดนเก้าชั้นฟ้าเบื้องล่าง บัดนี้มรรคาฟื้นคืน นรกโผล่พ้นยมโลก ตัววิหารเฟิงตูทั้งหลังลอยขึ้นมาจากยมโลก ลอยอยู่สูงเหนือทะเลแปดทิศนับร้อยล้านจั้ง
ตัววิหารดำขลับดั่งน้ำหมึก แต่กลับเปล่งแสงเทพละมุนตา บนหลังคาวิหารมีดวงดารานับร้อยล้านดวงหมุนวนช้าๆ เงาร่างของสายธารน้ำพุเหลืองคดเคี้ยวไหลรินอยู่ท่ามกลางแสงดาว
ด้านหน้าวิหารเทพ เป็นทะเลที่แห้งเหือดกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต
นั่นคือก้นทะเลที่มองไม่เห็นจุดสิ้นสุด เมื่อร้อยล้านปีก่อนที่นี่เคยเป็นมหาสมุทร ยามนี้น้ำทะเลเหือดแห้งไปหมดสิ้น เหลือเพียงรอยแยกยักษ์แตกระแหง โครงกระดูกมังกรเกยตื้น ซากเรือยักษ์ผุพัง รวมถึงหมอกสีขาวอมเทาที่ลอยปกคลุมเหนือก้นทะเลตลอดทั้งปี
มหาสมุทรไร้น้ำ น้ำไม่มีในมหาสมุทร ถึงอย่างนั้นก็ยังลึกจนยากจะหยั่งถึง
เพราะใต้ก้นทะเลที่แห้งเหือดผืนนั้น ได้ฝังกลบช่วงเวลาที่เก่าแก่ที่สุดของยมโลกเอาไว้ สิ่งมีชีวิตใดที่สุ่มสี่สุ่มห้าก้าวเหยียบเข้าไป ล้วนจะถูกหมอกสีขาวอมเทานั้นกลืนกิน แม้แต่วิญญาณก็ไม่เหลือรอดสักเสี้ยว