เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 146 ข่มให้ดูดีแบบฝืน ๆ อันตรายถึงตาย จับจิตปฐมของเจียงจื่อหยา
สือจีพยักหน้า พูดว่า “ท่านสหายไม่ต้องเกร็งหรอก ถ้าคิดให้ดี สองเราเองก็นับว่าอยู่สำนักเดียวกัน ก่อนที่ข้าจะได้เป็นเทพนั้น ข้าคือสือจีแห่งถ้ำกระดูกขาวเขากะโหลก บวชอยู่ใต้สำนักปี้โหยวของอริยะทงเทียน”
พอเซินกงเป้าได้ยินว่าเป็นศิษย์พี่แห่งนิกายเจี๋ย ก็พูดว่า “อ้อ ท่านคือสือจีเหนียง ข้าน้อยคารวะ”
สือจีมองเซินกงเป้าครั้งหนึ่ง พูดว่า “ท่านสหายดูแลความยุติธรรมในโลกมนุษย์ นั่นคือความชอบธรรมใหญ่ของฟ้าและดิน วันนี้คดีนี้ลุกลามมาถึงเขาไท่ซานแล้ว ท่านสหายก็ควรช่วยกันสืบต่อไปด้วย ให้บาปกรรมนี้ได้กระจ่างเสียที”
ถึงเซินกงเป้าจะรู้ว่าเรื่องนี้พันผูกกันใหญ่โต แต่ก็รู้ว่าตัวเองถอนตัวไม่พ้นแล้ว จึงพูดว่า “ข้าน้อยถูกลากเข้ามาพัวพันในบ่วงกรรมนี้แล้ว อีกทั้งได้เห็นความซื่อตรงภักดีของซ่งอี้เหรินในโลกมนุษย์ ก็ย่อมไม่มีทางนิ่งดูดาย”
“ดี ท่านสหายช่างมีคุณธรรมสมคำจริง ๆ”
สือจีมองไปที่เทพหลักเมืองฟู่เย่ว์ที่คุกเข่าอยู่กับพื้น พูดว่า “เทพหลักเมืองฟู่เย่ว์ ลุกขึ้นเถอะ”
พอฟู่เย่ว์ลุกขึ้นแล้วก็ยื่นใบแจกแจงความผิดขึ้นมา สือจีในฐานะปี้เสียเอวี๋ยนจวิน แท้จริงก็ดูแลประตูผีแห่งเขาไท่ซานด้วย ถืออำนาจกำหนดว่าคนในโลกมนุษย์จะสูงต่ำ มีศักดิ์หรือต่ำต้อย และชีวิตจะยืนหรือสั้น