กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 134 เสวียนตูพ่ายศึกซูต๋าจี่ เจ้ายังก้าวเข้าประตูสำนักไท่เสวียไม่ได้ด้วยซ้ำ
ในตำหนักจิ่วเจียน บรรยากาศไม่ค่อยหนักอึ้งเท่าไรนัก
สายตาของมหาธรรมาจารย์เสวียนตูสงบเย็นเป็นธรรมชาติ สำหรับหญิงสาวตัวเล็ก ๆ แค่นี้ เขาย่อมไม่ใส่ไว้ในสายตา ถึงขั้นคิดว่านี่เป็นการดูหมิ่นเขาด้วยซ้ำ
หลักธรรมค่อยเป็นค่อยไปทำให้มหาธรรมาจารย์เสวียนตูยังรักษาท่วงทีพื้นฐานไว้ได้ อย่างน้อยก็ไม่ลงมืออาละวาดกลางตำหนัก
แต่ในแววตาของเด็กรับใช้คนนั้นมีความไม่พอใจอยู่มาก แต่โบราณกาลมาผู้หญิงดูแลในบ้าน ผู้ชายดูแลนอกบ้าน เห็นได้ชัดว่าในสายตาเขา หญิงผู้นี้ไม่คู่ควรกับที่อันสง่างาม
เหวินจ้งตอนนี้จะยืนก็ไม่ใช่ จะนั่งก็ไม่เชิง สุดท้ายก็เลยไปยืนข้าง ๆ ซางหรง
ซางหรงก็ไม่หลับแล้ว สดชื่นขึ้นมาทันที
เหวินจ้งเตะซางหรงหนึ่งที พูดว่า “อัครเสนาบดีรอบรู้ขนาดนี้ ท่านพอมองออกบ้างไหมว่ามันมีเงื่อนงำอะไร”
ซางหรงชำเลืองมองเหวินจ้งแวบหนึ่ง ส่ายหัวพูดว่า “ฮูหยินหยางเป็นภรรยาหลวงของไท่ฟู่หยาง เรื่องพื้นฐานแบบนี้ย่อมเข้าใจ ไหนจะได้ยินว่าช่วงนี้อยู่ในสำนักไท่เสวีย เพื่อนเก่าของข้าหลายคนต้องพึ่งพานาง ต้องมีฝีมือจริงติดตัวแน่นอน”