กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 130 แปดก้าวที่แม่น้ำเว่ยคานรถหัก เหลาจื่อรีบเสด็จลงเสวียนตู
ริมฝั่งแม่น้ำเว่ย กิ่งหลิวอ่อนไหวเอนไปมา ผิวน้ำเขียวสดเป็นระลอกน้อย ๆ
ข้างกระท่อมมุงจากนั้นมีชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังก้มหน้าก้มตาผ่าฟืนอยู่
เขาชื่ออู่จี๋ แต่เดิมเป็นคนหาฟืนอยู่ในภูเขา เพราะพลาดทำร้ายคนจนตาย เจียงจื่อหยาจึงช่วยไว้แล้วรับเป็นศิษย์ จากนั้นก็ติดตามอยู่ข้างกาย คอยดูแลรับใช้กิจวัตร ไปพลางเรียนวิชาเวทง่าย ๆ ไปพลาง
วันนี้จีชางอาบน้ำชำระกายจุดธูป เปลี่ยนเป็นชุดยาวสีพื้นเรียบ ๆ ตัวหนึ่ง พาซานอี๋เซิงไปคนเดียว เดินเท้ามาถึงริมแม่น้ำเว่ย
มองไปแต่ไกล เห็นนักพรตผมขาวคนหนึ่งนั่งอยู่ริมน้ำตามลำพัง มือถือคันเบ็ด ท่าทางสบายอารมณ์ ส่วนคนหาฟืนกำลังนั่งยองล้างผักอยู่ริมตลิ่ง พอเห็นมีคนมา ก็รีบลุกขึ้น กระซิบกับนักพรตเฒ่า “ท่านอาจารย์ มีคนใหญ่คนโตมาขอรับ”
เจียงจื่อหยาไม่สนใจ เพียงบอกว่า “ข้ารู้แล้ว เจ้าถอยไปก่อน อย่ามารบกวน”
อู่จี๋รับคำ แล้วอุ้มตะกร้าผักไปหลบอยู่หลังกระท่อม แต่ก็อดโผล่หัวออกมาแอบดูไม่ได้