เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 126 มหาเทพเฟิงตูเสวียนชิง เทียนจุนผู้โปรดบาปแห่งเก้าชั้นบาดาล
“ไอ้หยา ที่นี่มืดจังเลยแฮะ”
นั่นคือปฏิกิริยาของนาจาหลังจากก้าวเท้าเข้าไปในกระท่อมหญ้า ทว่าทันทีที่นาจาก้าวล่วงเข้าไป ฤทธิ์ของน้ำแกงเมิ่งผัวในร่างก็กำเริบขึ้นมาในพริบตา
ชั่วขณะนั้นนาจาแลเห็นพระราชวังลอยฟ้าขนาดยักษ์ ไม่รู้ชื่อ ไม่รู้วิถี เพียงแต่ให้ความรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด
พลังแห่งวัฏสงสารในน้ำแกงเมิ่งผัวพานาจาผ่านการเวียนว่ายตายเกิดนับร้อยชาติ เพียงก้าวเท้าย่างออกไปแล้วเหยียบลง ก็มีพื้นฐานพลังจากการเวียนว่ายตายเกิดถึงหนึ่งร้อยชาติ นี่คือวาสนาอันยิ่งใหญ่หาใดเปรียบที่เมิ่งผัวประทานให้
ไม่ใช่แค่นาจาเท่านั้น องค์หญิงหลงจี๋และคนอื่น ๆ ขอเพียงดื่มน้ำแกงเมิ่งผัวเข้าไป ล้วนจมดิ่งลงสู่ห้วงกรรมแห่งการเวียนว่ายตายเกิดร้อยชาติด้วยกันทั้งสิ้น
เพียงชั่วลมหายใจก็ผ่านพ้นไปร้อยชาติ ในร้อยชาตินี้ บ้างกลายเป็นสายลมวูบหนึ่ง บ้างกลายเป็นก้อนหิน และบ้างก็กลายเป็นมหาจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ไร้เทียมทานที่มองเหยียดทั่วหล้าฟ้าดิน
มีเพียงหยางฉานคนเดียวเท่านั้นที่หลอมรวมวัฏสงสารสามชาติจนก่อเกิดไอเซียนแห่งเหตุและผล จึงไม่ได้รับผลกระทบจากน้ำแกงเมิ่งผัวแม้แต่น้อย
เพียงระยะก้าวเดียว ทว่าความแตกต่างกลับราวฟ้ากับเหว
ตบะและพลังเวทของพวกเขาไม่ได้เพิ่มขึ้นโดยตรง แต่ไอเซียนในร่างและความหยั่งรู้ต่อกฎเกณฑ์แห่งฟ้าดินกลับลึกซึ้งขึ้นนับเท่าทวีคูณ