กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 105 วาสนาฟ้าดินมาสวามิภักดิ์ ตบแต่งซูต๋าจี่
ตอนนี้เซียนเฒ่าหนานจี๋ที่ยังคงคุยโขมงอยู่กับกว่างเฉิงจื่อและอวิ๋นจงจื่อบนเกาะเซียนเผิงไหล จู่ๆ ก็รู้สึกสะท้านวาบตรงหว่างคิ้ว
“แย่แล้ว ไป๋เหอลูกศิษย์ข้าเกิดเรื่องแล้ว”
สีหน้าของเซียนเฒ่าหนานจี๋เปลี่ยนไปอย่างมาก ลูกศิษย์ทั้งสามของเขาอย่างฮก ลก ซิ่ว ตายไปหมดแล้ว ตอนนี้เหลือหน่อเนื้ออยู่แค่คนเดียว จะให้เกิดเรื่องขึ้นไม่ได้เด็ดขาด
กว่างเฉิงจื่อมองดูแล้วพูดว่า “ศิษย์หลานไป๋เหอเป็นเด็กรับใช้ข้างกายอาจารย์ ใครจะกล้าแตะต้องเขา?”
เซียนเฒ่าหนานจี๋ไม่มีเวลาคิดมาก รีบเหาะทะยานมุ่งหน้าไปยังทะเลเหนือทันที อวิ๋นจงจื่อกับกว่างเฉิงจื่อก็รีบตามไปติดๆ
ชั่วครู่ต่อมา ทั้งสามก็มาถึงเหนือบ่อน้ำทะเลเหนือ เห็นเพียงภูเขาใหญ่สี่ลูกกดทับไป๋เหอถงจื่อไว้ข้างใต้ ส่วนไป๋เหอถงจื่อก็รวยรินเจียนตายอยู่รอมร่อ
เซียนเฒ่าหนานจี๋สะบัดแขนเสื้อกว้าง ตีภูเขาใหญ่ทั้งสี่ลูกจนแหลกเป็นผง ทันทีที่ไป๋เหอถงจื่อร่วงหล่นลงมา เซียนเฒ่าหนานจี๋ก็รู้สึกเหมือนฟ้าถล่มลงตรงหน้า เมื่อพบว่าตบะของลูกศิษย์คนเดียวคนนี้ตกลงมาจากขั้นเซียนทองเหลือแค่เซียนดิน
พลังชีวิตจิตวิญญาณในร่างสูญสลายไปจนหมดสิ้น แม้แต่รากเหง้าก็เสื่อมโทรมไปเกือบหมด