ตอนที่ 99 เทพแห่งโชคลาภคืนสู่ตำแหน่ง สำนักจินหลุนแห่งซ่างชิง จ้าวเทียนจวินแห่งเสวียนถานเจิ้งอี

ตอนที่ 99 เทพแห่งโชคลาภคืนสู่ตำแหน่ง สำนักจินหลุนแห่งซ่างชิง จ้าวเทียนจวินแห่งเสวียนถานเจิ้งอี

เจียงจื่อหยามองดูกำแพงเมืองเฉาเกออันสูงตระหง่าน ในใจรู้สึกคับแค้นเหลือแสน นึกไม่ถึงเลยว่าตนที่เป็นถึงศิษย์แห่งอวี้ซวี จะต้องมาพบเจอกับความอัปยศอดสูถึงเพียงนี้

โดนเล่นงานจนยับเยินขนาดนี้ เจียงจื่อหยาก็ไม่มีหน้าจะอยู่ในเมืองเฉาเกอต่อไปอีกแล้ว วันเวลาที่น่าอัปยศเช่นนี้เขาไม่อาจทนอยู่ต่อได้แม้แต่นาทีเดียว

เรื่องแรกที่เจียงจื่อหยานึกถึงก็คือการตัดขาดความสัมพันธ์กับหม่าซื่อที่วันๆ เอาแต่พูดจาจู้จี้ขี้บ่นคนนั้น

อย่างไรเสียก็เคยเป็นสามีภรรยากันมา ยามนี้เจียงซ่างตกที่นั่งลำบาก เขาก็ไม่อยากให้หม่าซื่อต้องพลอยเดือดร้อนไปด้วย ประการที่สองคือเขาคิดได้กระจ่างแล้วว่าตนเองมีชะตาสวรรค์คุ้มกาย จะปล่อยให้บ่วงกรรมทางโลกมาพัวพันตัวไม่ได้

เจียงซ่างเดินโซซัดโซเซมุ่งหน้ากลับบ้าน แต่ไม่รู้ทำไม วันนี้เดินอย่างไรก็หาประตูบ้านตัวเองไม่พบ

ถนนเส้นนี้เขาเคยเดินมานับครั้งไม่ถ้วน แต่วันนี้กลับดูแปลกตาไปหมด เขาเดินวนไปวนมาก็ยังคงออกจากเนินเขารกร้างแห่งนั้นไม่ได้ ราวกับถูกพลังที่มองไม่เห็นบางอย่างกักขังเอาไว้

ในเวลานี้ ณ กลางความว่างเปล่า ปลายนิ้วของหยางอี้มีแสงสีทองสายหนึ่งพันเกี่ยวอยู่ นั่นคือเขากำลังใช้มหาวิวิถีเสวียนหวงแห่งฟ้าดินเปลี่ยนดินน้ำลมไฟรอบกายของเจียงซ่าง เพื่อวางค่ายกลขังมังกรเอาไว้