กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 98 มหาจักรพรรดิหยางเดินเกาะกำแพง เจียงจื่อหยาผู้ถือดีในความสูงส่ง
พอถึงเช้าวันรุ่งขึ้น เจียงจื่อหยาก็ออกจากบ้าน เกี้ยวที่ซ่งอี้เหรินส่งมารออยู่หน้าประตูแล้ว เขาขึ้นเกี้ยวโยกเยกไปตลอดทาง มุ่งหน้าสู่วังหลวง
เพิ่งมาถึงหน้าประตูวัง ก็เห็นแม่ทัพผู้สง่างามคนหนึ่งกับนักพรตเต๋ากำลังเดินเล่นพูดคุยหัวเราะกันอย่างสบายอารมณ์อยู่นอกวังหลวง
เจียงจื่อหยารีบลงจากเกี้ยว ก้าวเข้าไปค้อมกายคารวะแล้วพูดว่า “อาตมาเห็นท่านนักพรตเดินเหินสง่าผ่าเผย บนศีรษะมีแสงมงคลสาดส่องหมื่นโลก จึงตั้งใจมากราบคารวะ”
สองคนนี้ก็คือขงเซวียนกับเจ้ากงหมิงนั่นเอง เจ้ากงหมิงเหลือบมองเจียงจื่อหยาแวบหนึ่ง เจียงจื่อหยาไม่รู้ที่มาของเขา แต่เบื้องลึกเบื้องหลังของเจียงจื่อหยากลับถูกเจ้ากงหมิงมองทะลุปรุโปร่งในพริบตาเดียว
แม้เจ้ากงหมิงจะไม่ชอบศิษย์สำนักอวี้ซวีผู้นี้ แต่อนุโลมว่าเจียงจื่อหยาอย่างไรก็เป็นคนรุ่นหลัง จึงประสานมือคารวะตอบ “ท่านนักพรตเกรงใจไปแล้ว”
เจียงจื่อหยาพูดว่า “ดูจากที่ท่านนักพรตมีเต๋าลึกล้ำ คงเป็นผู้มีชื่อเสียงในสามเขาห้าภูผาเป็นแน่ อาตมาคือเจียงซ่าง ศิษย์สำนักวังอวี้ซวี ขอเรียนถามฉายาธรรมของท่านนักพรต”
เจ้ากงหมิงยิ้มบางๆ แล้วพูดว่า “ที่แท้ก็สหายเต๋าจื่อหยานี่เอง อาตมาคือเจ้ากงหมิงแห่งถ้ำหลัวฝูบนเขาเอ๋อเหมย”
พอเจียงจื่อหยาได้ยินชื่อเจ้ากงหมิง ก็สะดุ้งวาบขึ้นมาทันที นึกไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะเป็นถึงหัวหน้าศิษย์สายนอกแห่งนิกายเจี๋ย