ตอนที่ 96 คุณธรรมห้าประการแต่กำเนิด วิถีแห่งเทพเจ้าแห่งโชคลาภ

ตอนที่ 96 คุณธรรมห้าประการแต่กำเนิด วิถีแห่งเทพเจ้าแห่งโชคลาภ

หลังจากเข้าสู่เขาเหมยซาน หยางอี้และพวกพ้องก็มาถึงหน้าถ้ำแห่งหนึ่ง

บนผนังหินมีไข่มุกราตรีฝังอยู่ ทำให้ภายในถ้ำสว่างไสวอย่างนุ่มนวล

ภายในมีโต๊ะหินเก้าอี้หิน ปูพื้นด้วยหนังสัตว์ ที่มุมห้องมีกองไฟจุดไว้ บนเตาย่างแกะทั้งตัวที่มีน้ำมันไหลเยิ้มส่งเสียงซู่ซ่า

นาจาถูกมัดด้วยเชือกไหมทองแน่นหนาอยู่บนเก้าอี้หิน สภาพดูเหมือนบ๊ะจ่างไม่มีผิด แต่เขายังเหลือมือข้างหนึ่งไว้หยิบขาแกะย่างสีเหลืองทองขึ้นมากัดกินจนปากมันแผล็บ

ไต้หลี่นั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น มือคอยพลิกย่างแกะอีกตัว พลางโรยเครื่องเทศลงไปเป็นระยะ

นาจาเคี้ยวเนื้อคำโต ในขณะเดียวกันก็ยังอุตส่าห์ชี้แนะวิธีปิ้งย่างให้ไต้หลี่ว่า “เจ้าคนนี้ ไฟแรงไปหน่อย พลิกให้เร็วขึ้นอีกนิด แล้วโรยเกลือลงไปหน่อย ใช่ ๆ แบบนั้นแหละ”

ไต้หลี่ขมวดคิ้ว แต่ก็ยอมทำตามที่นาจาบอก โดยโรยเกลือลงไปบนแกะย่างเล็กน้อย

หยางเจี่ยนเดินตามหลังหยางอี้เข้ามา พอเห็นภาพนี้ก็ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะกระตุกมุมปาก นึกว่าจะเป็นห่วงแทบแย่ว่านาจาจะโดนเจ็ดพี่น้องเขาเหมยซานเล่นงาน ที่ไหนได้กลับกลายเป็นคนสั่งการปิ้งย่างเสียเอง

“เชิญท่านเซียนนั่งก่อนขอรับ”