กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 95 สี่วานรป่วนภพ กฎแห่งพละกำลัง
กุ้ยหมี่ใช้แรงมหาศาลฉีกความว่างเปล่า หยางเจี่ยนที่บาดเจ็บอยู่รู้สึกเลยว่าตัวบินไปข้างหน้าแต่วิญญาณวิ่งไล่ตามอยู่ข้างหลัง
หยางเจี่ยนหน้าถอดสี ในใจโอดครวญว่าน้าสาวที่จู่ๆ ก็โผล่มาคนนี้ ชักจะป่าเถื่อนเกินไปหน่อยแล้วมั้ง
“ที่นี่ใช่ไหม”
กุ้ยหมี่เห็นภูเขาลูกใหญ่ทะมึนทอดตัวขวางอยู่ตรงหน้า ก็เตรียมจะร่อนแสงเหาะลงไป
หยางเจี่ยนที่มึนหัวตาลายกว่าจะทรงตัวได้ พอมองซ้ายมองขวาไปรอบๆ ก็เกาหัวแก้เก้อ “น้าขอรับ... เหมือนพวกเราจะเลยมาแล้ว เขาเหมยซานน่าจะอยู่ข้างหลังไปสามสิบลี้”
กุ้ยหมี่ถลึงตาใส่เขา “เจ้าเด็กคนนี้ ไม่รู้จักเตือนข้าสักคำ!”
หยางเจี่ยนยิ้มเจื่อน ไม่ใช่ว่าข้าไม่อยากเตือน แต่ท่านไม่เปิดโอกาสให้ข้าอ้าปากเลยต่างหาก
ทั้งสองเปลี่ยนทิศทาง ครู่ต่อมาก็ร่อนลงที่เชิงเขาเหมยซาน
กุ้ยหมี่สวมชุดคลุมสีม่วง เอวคาดแถบผ้าไหมสีเงิน ผมยาวปล่อยสยายด้านหลังอย่างไม่ใส่ใจ ทั่วร่างแผ่รังสีดุดันเฉียบขาด