เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 93 ตีแตกทะเลเหนือ เจ็ดอริยะแห่งเขาเหมยซาน
“ที่แท้ก็เป็นลูกชายของหยางอี้”
ซู่หนี่ว์สะกดอารมณ์อยู่ตั้งนาน ในที่สุดก็เค้นคำนี้ออกมาได้
นางไม่เพียงยกสมบัติวิเศษคู่กายให้ลูกชายของหยางอี้ แต่เกือบจะเอ่ยปากชมว่าหยางอี้สั่งสอนลูกได้ดีเสียด้วยซ้ำ
ซู่หนี่ว์มีชีวิตมาตั้งหลายปี ไม่เคยเจอเรื่องไร้สาระพิลึกพิลั่นขนาดนี้มาก่อน นางถึงกับเคยแอบสาบานในใจไว้ว่า ต่อไปถ้าเจอใครแซ่หยาง นางจะเดินอ้อมให้ไกลเลยทีเดียว!
หยางเจียวเห็นสีหน้าของซู่หนี่ว์เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา จึงอดถามไม่ได้ว่า “ท่านเหนียงเหนียง ข้าดูสีหน้าท่านแปลกไป ท่านไม่เป็นไรนะขอรับ”
ซู่หนี่ว์ดึงสติกลับมา พลางฝืนยิ้มออกมาแล้วบอกว่า “ไม่เป็นไร เปิ่นกงแค่รู้สึกว่า คำว่าวาสนานี่มัน... ลึกล้ำจนบรรยายไม่ถูกจริงๆ”
ตอนพูดคำว่าลึกล้ำจนบรรยายไม่ถูก สายตาของซู่หนี่ว์ก็ปรายมองไปยังเสินซูกับยวี่ลวี่อย่างมีเจตนา ทั้งสองคนพลันสัมผัสได้ถึงรังสีอำมหิตที่กวาดมองมาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ ทำเอาตัวสั่นสะท้านขึ้นมาทันที
สองพี่น้องเสินซูกับยวี่ลวี่สบตากัน พลางคิดในใจว่า พวกตนก็ยอมศิโรราบให้อย่างว่าง่ายแล้ว นางแม่มดเสียสติตนนี้คงไม่ได้คิดจะฆ่าปิดปากพวกตนหรอกนะ