กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 92 ต๋าจี่ออกเรือน เสินซูยวี่ลวี่
ตอนนี้ในเมืองจี้โจว บนกำแพงเมืองประดับด้วยผ้าแพรแดงเต็มไปหมด
ลมเช้าพัดผ่าน ผืนแพรสะบัดพลิ้วราวเกลียวคลื่น เมืองทั้งเมืองจมอยู่ในสีแดงแห่งความมงคล
สองข้างทางตามตรอกซอกซอยเนืองแน่นไปด้วยชาวบ้าน คนเฒ่าคนแก่ยันไม้เท้า หญิงสาวอุ้มลูก ส่วนพวกเด็กหนุ่มต่างปีนขึ้นไปบนกำแพง เขย่งปลายเท้าชะเง้อคอมองไปทางจวนโหว
เวลานี้ประตูใหญ่ของจวนโหวเปิดกว้าง ซูต๋าจี่สวมชุดเจ้าสาวสีแดงชาด บนศีรษะสวมมงกุฎหงส์ มีผ้าคลุมหน้าสีแดงปิดไว้ เผยให้เห็นเพียงดวงตากลมโตเป็นประกายดั่งสายน้ำฤดูใบไม้ร่วง
นางค่อยๆ ก้าวเดินออกมาโดยมีสาวใช้คอยประคอง ทุกย่างก้าวเหยียบลงบนบันไดหินที่ปูพรมแดง แม้ไร้สรรพเสียง แต่กลับดั่งเหยียบลงบนหัวใจของชาวเมืองจี้โจวทุกคน
ลานกว้างหน้าประตูจวน มีผู้คนยืนออกันแน่นขนัดจนดูมืดพรึ่บไปหมด
“วันนี้คุณหนูออกเรือน ช่างงดงามเหลือเกินจริงๆ”
“หวังว่าท่านไท่ฟู่หยางจะดูแลคุณหนูเป็นอย่างดีนะ”
ฝูงชนที่เบียดเสียดพากันเปิดทางให้อย่างพร้อมเพรียง ซูเฉวียนจงเดินนำทางอยู่ด้านหน้า พลันที่ซูต๋าจี่ก้าวพ้นจวนโหวออกมา นางก็กวาดสายตามองชาวบ้านจี้โจวเหล่านี้