เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 173 - ขนส่งกองทัพ
นับตั้งแต่ยุคมืดเป็นต้นมา อาหารจำพวกธัญพืชยังพอหาซื้อได้บ้างเป็นครั้งคราว ทว่าผักสดและเนื้อสัตว์กลับเป็นสิ่งที่หาได้ยากยิ่ง ส่วนผลไม้ตามที่หลงกวานซานเอ่ยถึงนั้น ยิ่งเป็นสิ่งที่ผู้คนจำนวนมากไม่เคยพบเห็นเลยตลอดชั่วชีวิต
พริบตานั้น ผู้คนโดยรอบต่างพากันวิ่งกลับบ้านไปเกินครึ่ง ส่วนคนที่เหลืออยู่ต่างก็กรูกันเข้ามาแย่งชิงพื้นที่ในแถวอย่างโกลาหล
สองนาทีให้หลัง ประตูม้วนเหล็กก็ถูกดึงเปิดขึ้น เมื่อมองผ่านบานประตูกระจกเข้าไปด้านใน ทุกคนต่างก็เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง
"ใหญ่โตขนาดนี้เชียวหรือ ยามนี้ฉันชักจะเริ่มคาดหวังกับอนาคตของกลุ่มทหารรับจ้างกลุ่มนี้มากขึ้นเรื่อยๆ แล้วสิ"
เมื่อประตูกระจกด้านในเปิดออก หลงกวานซานและโจวหยงก็ก้าวเท้านำเข้าไปในซูเปอร์มาร์เก็ตเป็นกลุ่มแรก