กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 172 - เมืองฐานทัพซานเป่ย
ยานพาหนะฐานทัพหลักค่อยๆ ลอยตัวขึ้นสู่ท้องฟ้า จากนั้นจึงร่อนลงสู่บริเวณกลุ่มอาคารโกดังตามการนำทางของหลงกวานซาน
ในยามนี้ หลินเย่าเป่ยถึงได้เข้าใจกระจ่างแจ้งว่าเหตุใดจึงบอกว่าพื้นที่ด้านในไม่เพียงพอให้จอดยานพาหนะฐานทัพหลักของพวกเขา
ถนนหนทางด้านในกว้างเพียงแค่ห้าถึงหกเมตรเท่านั้น ทุกหนแห่งเต็มไปด้วยสิ่งปลูกสร้างแน่นขนัด ไม่มีแม้กระทั่งลานกว้างดีๆ สักแห่ง แออัดยัดเยียดเป็นอย่างยิ่ง
และจุดที่พวกเขาร่อนลงจอด ก็คือดาดฟ้าของอาคารหลังหนึ่ง ทว่าอาคารหลังนี้มีความสูงเพียงชั้นเดียว ดูลักษณะแล้วน่าจะเป็นโรงอาหาร ส่วนชั้นสองเดิมทีคงมีสิ่งปลูกสร้างอยู่บ้าง แต่เวลานี้ถูกรื้อถอนออกไปหมดแล้ว