กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 163 - ของล้ำค่าของผู้อาวุโสเฉิน
หลินเทียนได้ยินดังนั้นก็หัวเราะออกมาเบาๆ
"ดูท่าปู่ฉินจะได้เป็นผู้นำกับเขาบ้างแล้วสิ ต่อไปปู่ฉินก็คือผู้บัญชาการเรือนจำสูงสุดของพวกเรา"
"อย่ามัวแต่หัวเราะ ในเมื่อไม่มีธุระอะไรของแกแล้ว ก็รีบไปสร้างห้องขังให้เสร็จแล้วกลับไปฝึกฝนต่อได้แล้ว"
เกอหลงยกมือขึ้นตบศีรษะหลินเทียนไปทีหนึ่ง
หลินเทียนกุมหัวของตัวเองพลางเดินคอตกออกไปจากห้องด้วยความอัดอั้นตันใจ
หลังจากหลินเทียนเดินจากไปแล้ว ผู้อาวุโสเฉิงก็หันมาเอ่ยถามหลินเย่าเป่ยว่า
"หัวหน้ากลุ่ม เธอมีความคิดเห็นอย่างไรบ้าง"
มุมปากของหลินเย่าเป่ยยกยิ้มขึ้น
"พวกเขาหรือครับ หลังได้สัมผัสพูดคุยดูแล้ว ผู้อาวุโสเฉิงรู้สึกอย่างไรบ้างล่ะครับ"