เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 162 - เลี้ยงอาหาร
หวังเฉิงมองดูสีหน้าของหวงฉีก็รู้ได้ทันทีว่าเรื่องนี้ต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลังแน่นอน จึงเอ่ยถามขึ้นว่า
"ผู้อาวุโสหวง เมื่อห้าสิบปีก่อนมันเกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือครับ"
หวงฉีทอดถอนใจยาวก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า
"เมื่อห้าสิบปีก่อน ทางการเคยจัดให้มีการอพยพย้ายถิ่นฐานของประชากรครั้งใหญ่ แต่ในเวลานั้นกลับมีข่าวร้ายแพร่สะพัดกลับมา ขบวนผู้อพยพรุ่นแรกที่เดินทางไปทางทิศตะวันตก สูญหายไปถึงสามขบวน ประชาชนกว่าหนึ่งล้านห้าแสนคนหายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอยทั้งหมด"
"ยิ่งไปกว่านั้นในเวลานั้นทางทิศตะวันตกก็ไม่ได้ปลอดภัยเลย ฝูงสัตว์ประหลาดจำนวนมหาศาลมักจะบุกโจมตีกองทัพอยู่บ่อยครั้ง สภาพการณ์แทบไม่ได้แตกต่างไปจากมณฑลต่างๆ ทางฝั่งตะวันออกของพวกเราเลย ดังนั้นผู้คนจำนวนมากจึงเลือกที่จะไม่อพยพจากไป"
ผู้อาวุโสเฉิงขมวดคิ้วแน่น