กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 186 ศึกฉินลั่ว ยอมเปล่งเสียงแล้วตาย
เมฆหนาบดบังท้องฟ้า แสงอุ่นหายไป สนามรบที่เต็มด้วยเลือดและศัสตราพลันเย็นเยียบ ทั้งสองฝ่ายระดมยิงหน้าไม้ เครื่องยิงหินก็ทำงานไม่หยุด
ลั่วอยู่สูงมองลงมา ฉินย่อมเสียเปรียบ
“ตึง!”
หินใหญ่ตกจากที่สูงด้วยแรงมหาศาล กระแทกศีรษะคนทั้งหัวจมเข้าไปในคอ เป็นภาพน่าสยดสยองเกินบรรยาย
ใช้ดาบฆ่าคนข่มขวัญได้เพียงคนธรรมดาขลาดเขลา สำหรับทหารผ่านศึกกลับปลุกเลือดและจิตสังหาร แต่คนเป็น ๆ ศีรษะจมลงในพริบตา กลายเป็นก้อนเนื้อผิดรูป ผลต่อสายตาแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
ต่อหน้าแรงที่เฉียดเพียงนิดก็เจ็บหรือตายเช่นนี้ มีเกราะหรือไม่ก็แทบไม่ต่าง ลั่วจี้ยืนบนกำแพง มองความเสียหายจากหน้าไม้และเครื่องยิงหินแต่ไกล