กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 185 ศึกฉินลั่ว หน้าไม้
บนที่ราบกว้างจากลั่วหยาง ธงสะบัดไปทั่ว รถศึกและทหารนับไม่ถ้วนหลั่งไหลสู่นครเจา ไอสังหารพุ่งขึ้นราวจะฉีกท้องฟ้า แม้แสงอาทิตย์อบอุ่นสาดลงมา ก็ไม่อาจขับความเย็นเยียบของเกราะและศัสตรา
“เฮ้อ...สุดท้ายก็มาถึง”
หวังเจี่ยนเดินบ้างหยุดบ้างมาตลอดทาง ในที่สุดก็มาถึงนครเจา มองเมืองสูงใหญ่ตรงหน้า แล้วนึกถึงสิ่งที่เห็นระหว่างทาง เขารู้ว่าชาวลั่วหนีไปมากแล้ว
ครั้งฉินตีหานและเว่ย ผู้คนสองแคว้นก็หนีไปจ้าวเป็นจำนวนมาก ครั้นจ้าวแตก ก็มีคนหนีไปเยียนและฉีอีก พวกเขายอมระหกระเหิน ไม่อยากเป็นชาวฉิน
ต่อเรื่องนี้ ฉินอ๋องเจิ้งเพียงตรัสอย่างไร้อารมณ์ “โอรสสวรรค์ปกครองราษฎร คือสิ่งที่กำหนดไว้แล้ว
“แม้ใต้หล้ากว้างใหญ่ แต่เรารับลิขิตฟ้า ไม่มีที่ใดพ้นมือเราได้