กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 396 การขอร้องยอมจำนนและการตีพังประตูเมือง
สิ้นเสียงของเอริกเซนไม่ทันไร โม่หลินก็จ้องเขม็งไปยังประตูเมืองอันหนาทึบบานนั้น ดวงตาสีอำพันทรงรีที่เต็มไปด้วยสติปัญญาทอประกายดุร้ายจนชวนให้ใจสั่น
เพื่อที่จะพังประตูเมืองให้ได้ในคราวเดียว มันจึงเปิดใช้ความสามารถพิเศษ “ปราการเกล็ด” ขึ้นมาทันที
ในพริบตาเดียว ผิวเกล็ดสีดำสนิททั่วร่างของมันก็มีแสงประกายมืดสลัวที่เย็นเยียบราวกับโลหะไหลเวียนขึ้นมา เหมือนกับสวมเกราะหนักสีดำทมิฬที่ไม่มีวันถูกทำลายไว้ชั้นหนึ่ง
“ตูม! ตูม! ตูม!!” สี่ขาที่หนาใหญ่เหมือนเสาของโม่หลินออกแรงพุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างบ้าคลั่ง ราวกับรถศึกหุ้มเกราะหนักที่คุมไม่อยู่