กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 395 โม่หลินพังประตูเมือง
พอได้ยินแบบนั้น แววตาของจอห์นก็ยิ่งเย็นเยียบ จิตสังหารที่มีต่อคนเถื่อนพวกนั้นพุ่งสูงขึ้นไปอีก
แต่เพียงครู่เดียว เขาก็เก็บซ่อนไอสังหารไว้ พลางพยักหน้าอย่างอ่อนโยน “น้องชาย นายตัดสินใจเองเถอะ ขนมพวกนี้นายอยากจะแบ่งให้ใครก็เอาเลย”
เพื่อนร่วมเป็นร่วมตายของไลเซอร์ได้ยินเข้า ต่างก็รีบพยุงร่างอันอ่อนล้าค้อมตัวคำนับขอบคุณ
พวกเขาไม่ได้โลภมาก แต่ละคนหยิบขนมนุ่มๆ จากจานไปอย่างระมัดระวังแค่ชิ้นเดียว แล้วรีบยัดเข้าปาก เคี้ยวกลืนอย่างหิวโซ
“แค่กๆๆ...” หลายคนกินเร็วเกินไป ประกอบกับลำคอแห้งผาก ขนมจึงติดคอจนไอโขลกๆ ไม่หยุด