เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 57 เผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตตระกูลงูระดับสอง
ขณะที่โรลินกำลังทอดสายตามองไปไกลพลางจมดิ่งสู่ความคิด หูอันฉับไวของเขาก็กระดิกสองสามที เสียงสวบสาบที่แสนคุ้นเคยนั้นปลุกความทรงจำลึกๆ ในหัวขึ้นมาทันควัน……
เสียงชวนขนหัวลุกแบบนี้แหละ คือเสียงคลานเฉพาะตัวของพวกด้วงดำหน้าตาน่าเกลียดที่เขาเจอตอนเพิ่งมาถึงโลกนี้ใหม่ๆ
เสียงอันเป็นเอกลักษณ์ที่เหมือนกรงเล็บแหลมคมนับไม่ถ้วนกำลังขูดครูดไปบนแผ่นหิน ทำให้เขาจำฝังใจจนยากจะลืมเลือน
โรลินดึงสติกลับมาทันที เขารีบกวัดแกว่งไม้เท้าจอมเวท ร่ายคาถาลอยตัวใส่ตัวเองอย่างรวดเร็ว——
เขาก้าวไปข้างหน้าสองก้าว ก่อนจะกระโดดตัวเบาหวิวขึ้นไปบนหินก้อนยักษ์สูงกว่าสองเมตรที่อยู่ข้างๆ
ด้านบนของหินก้อนใหญ่นั้นกว้างขวางและราบเรียบ ราวกับธรรมชาติจงใจสร้างไว้ให้เป็นหอสังเกตการณ์ของพวกเขายังไงยังงั้น
พอเอมี่ ลู่เสวี่ย และซ่างกวนโหรวเห็นเข้า ก็รีบช่วยกันขนก้อนหินแตกๆ มาต่อเป็นแท่นเหยียบ แล้วปีนขึ้นมาบนที่สูงชั่วคราวนี้ด้วย