เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 56 ซ่างกวนโหรวที่ทำเอาตาค้าง
โรลินเดินทอดน่อง พลางตั้งใจฟังสองสาวคุยแลกเปลี่ยนกัน คอยเอ่ยปากชี้แนะ ให้คำปรึกษาและกำลังใจอยู่เป็นระยะ บางครั้งก็ยื่นนิ้วออกไปวาดโครงสร้างของอักขระต่างๆ คอยไขข้อข้องใจและช่วยปรับแก้ให้อย่างใจเย็น...
“ลู่เสวี่ย เอมี่ พวกเธอรู้ไหม” โรลินหยุดเดินกะทันหัน “เมื่อคืนฉันเพิ่งพบว่าเตียงที่ทำจากต้นกรีดร้อง นอกจากจะช่วยเพิ่มผลลัพธ์ในการทำสมาธิแล้ว ยังช่วยขจัดอารมณ์ด้านลบได้อีกด้วย...”
“มิน่าล่ะพวกจอมเวทในโลกจอมเวทถึงได้พากันเรียกว่า ‘ต้นไม้แห่งจิตใจ’ ที่แท้คุณสมบัติของต้นไม้ชนิดนี้ก็พิเศษขนาดนี้เองสินะ...”
“อ๊ะ จริงเหรอคะ” น้ำเสียงของเอมี่แฝงความประหลาดใจและสงสัยอยู่บ้าง เธอถามขึ้นว่า “ถ้าอย่างนั้นทำไมถึงต้องเรียกมันว่า ‘ต้นกรีดร้อง’ ด้วยล่ะคะ”
“ชื่อประหลาดแบบนี้ ฟังดูชวนขนหัวลุกยังไงชอบกล ได้ยินแล้วรู้สึกน่ากลัวมากเลยค่ะ”
“ฉันว่านะ น่าจะเรียกพวกมันว่า ‘ต้นคลื่นเสียง’ มากกว่า แบบนั้นฟังดูเข้าท่ากว่าตั้งเยอะ—”