เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 2 ความเปลี่ยนแปลงสะเทือนฟ้าดินกับการข้ามภพอีกครา
และเสียงกัมปนาทชวนขวัญผวานี้ ก็ปลุกโรลินที่กำลังจมอยู่ในห้วงความคิดให้สะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที
เขารีบเงยหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้า ก็เห็นว่าท้องฟ้ายามราตรีที่เคยสงบนิ่งราวกับผิวกระจก บัดนี้กลับถูกพละกำลังอันน่าสะพรึงกลัวที่ไม่อาจล่วงรู้ ฉีกกระชากจนเกิดเป็นรอยแยกสีดำมะเมื่อม ราวกับผ้าไหมสีดำที่ถูกคมมีดที่มองไม่เห็นกรีดจนขาดสะบั้น
เพียงชั่วพริบตา รอยแยกสีดำทมิฬอันน่าสะพรึงกลัวนั้นก็ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ด้วยความเร็วชวนตกตะลึง มันกลืนกินทุกสิ่งรอบข้างเข้าไปอย่างตะกละตะกลาม!
“อ๊ะ! นี่... นี่มันรอยแยกมิติเหรอ ทำไมมันถึงได้น่ากลัวแล้วก็ใหญ่โตขนาดนี้กันล่ะเนี่ย!!” โรลินพึมพำคาดเดากับตัวเอง ตอนนี้ใบหน้าชราภาพของเขาเปลี่ยนสีไปอย่างฉับพลัน รูม่านตาหดตัวอย่างรุนแรง...