กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 310 หลอมโอสถเทียมแต่หลับจริง ท่านราชครูผู้มีสุขภาพดี
ท่านราชครูกล่าวอย่างองอาจว่า “นักพรตผู้น้อยอายุมากแล้ว การนอนหลับจึงตื้นนัก หากมีผู้เคาะประตูย่อมตื่น ตื่นแล้วก็มักจะนอนไม่หลับ” เขาหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเสริมอีกว่า “จวนของเจ้าช่วงนี้มีผู้คนเดินเข้าออกไม่ขาดสาย หากนักพรตผู้น้อยไม่ติดยันต์ไว้ วันหนึ่งต้องถูกเคาะถึงแปดครั้งเป็นแน่”
หลี่เฉิงอันยืนอยู่ที่หน้าประตู นิ่งเงียบไปนานแสนนาน เขาไม่นึกเลยว่าตนเองจะยังอุตส่าห์เป็นห่วงคนผู้นี้!
“ข้าช่างเป็นคนโง่เขลาเสียจริง!”
【ข้าเองก็เช่นกัน!】