กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 309 กำลังหลอมโอสถ ห้ามรบกวน
หลายวันหลังจากย้ายเข้าที่พัก งานของหลี่เฉิงอันไม่ได้มีมากมายอย่างที่คิดไว้ อาจเป็นเพราะทุกอย่างเข้าที่เข้าทางแล้ว หรืออาจเป็นเพราะเหล่าพี่ชายและน้องชายช่วยแบ่งเบาภาระไปได้ไม่น้อย ในเมื่ออากาศกำลังดี ลมพัดเอื่อยเฉื่อย หลี่เฉิงอันจึงลากเก้าอี้เอนนอนที่ท่านอาอ๋อันส่งมาให้ ไปวางเอนพิงที่ใต้ระเบียง ข้างกายมีน้ำชาและขนมที่หูพั่วเตรียมไว้รอท่า
เขาหลับตาลงสัมผัสแสงแดดและสายลม พร้อมกับกลิ่นหอมที่โชยมาเป็นระยะ ในหูแว่วเสียงลมพัดผ่านใบไม้ อดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจออกมา “นี่สิถึงจะเป็นวันเวลาที่ดีอย่างแท้จริง!”
【ข้าเองก็คิดเช่นนั้น รู้สึกเหมือน CPU ที่หมุนติ้วอย่างรวดเร็วของข้าลดความเร็วลงแล้ว~】เหล่าลิ่วเห็นชอบตาม