Chapter 0216

ตอนที่ 216 แจกันที่แตกสลาย

หลังจากความเงียบงันชั่วครู่ หลิวเหล่าซื่อก็กล่าวเสริมขึ้นมาอีกประโยค น้ำเสียงไม่ดังนักว่า “...ถ้าเช่นนั้นพรุ่งนี้ข้าจะนำฟางข้าวมาสักหน่อย มาพอกปิดรอยแตกให้ใหม่”

หวังคนขายเนื้อไม่ได้ตอบรับในทันที รออยู่ครู่หนึ่งจึงกล่าวว่า “ตกลง” จากนั้นก็ไม่ได้กล่าวสิ่งใดอีก

หลี่เฉิงอันมิได้หันกลับไป ทว่าในขณะที่เขากำลังก้าวเดินออกจากประตูเรือน เขากลับชะลอฝีเท้าลง สุนัขเหลืองตัวที่หมอบอยู่ใต้กำแพงยังคงหมอบอยู่ที่เดิม หางของมันกวาดไปบนพื้นทีหนึ่งแล้วหยุดนิ่ง

หัวของคนเหล่านั้นที่โผล่ดูอยู่บนกำแพงหดกลับไปนานแล้ว เหล่าคนว่างงานที่ปากซอยต่างแยกย้ายกันไป ราวกับการแสดงที่จบลงแล้วหลังจากเลิกครา เหลือเพียงเวทีที่ว่างเปล่ากับเสียงที่กำลังจะถูกสายลมพัดจางหายไป