กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 115 ราชครูอยากติดตามชมซีรีส์
หลี่เฉิงอันสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ในใจ ตัดสินใจปลงตกกับชะตากรรม “เหล่าลิ่ว โมดูลความบันเทิงนั่นฉายภาพได้หรือไม่?”
【ได้ จำเป็นต้องแลกเปลี่ยนอุปกรณ์ฉายภาพขนาดเล็ก สามารถฉายลงบนพื้นผิวใดก็ได้ เปิ่นหวังแนะนำให้ฉายลงบนผนังสีขาวนั่น ตรงกับสายตาของทุกคนพอดี ไม่ต้องหันหลังกลับไปก็ดูได้】
หลี่เฉิงอันยกนิ้วป้อมชี้ไปยังผนังสีขาวที่อยู่ตรงข้ามกับตั่ง แล้วเอ่ยสองคำว่า “ฉายกำแพง”
สิ้นเสียงคำพูด บนผนังสีขาวพลันปรากฏภาพที่ชัดเจนขึ้นมา ภาพหนึ่ง—ไม่ใช่ร่างเงาที่เลือนลางแบบนั้น แต่เป็นภาพที่สีสันสดใส เส้นสายลื่นไหล รายละเอียดปรากฏเด่นชัดทุกประการ
เพลงเปิดดังขึ้นเบา ๆ ภายในโถง เป็นทำนองที่ละมุนละไมแฝงกลิ่นอายโบราณ ผสมกับเสียงกระบี่ดังกังวานมาจากที่ไกลแสนไกล