กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 114 ไม่มีหน้าที่ต้องบอก
ฮองเฮาเงยพระพักตร์ขึ้น เมื่อเห็นจักรพรรดิและราชครูเดินเข้ามา จึงพยักหน้าเล็กน้อยนับเป็นการทำความเคารพ
ฮองเฮาเงยพระพักตร์ขึ้น เมื่อเห็นจักรพรรดิและราชครูเดินเข้ามา จึงพยักหน้าเล็กน้อยนับเป็นการทำความเคารพ หลี่เฉิงอันที่อยู่ในอ้อมกอดของพระนางกลับไม่มีปฏิกิริยาใดตอบสนอง ทั้งไม่หันไปมองเสด็จพ่อ ทั้งไม่ร้องเรียก “เสด็จพ่อ” ด้วยเสียงอ้อแอ้แบบเด็กเล็กเหมือนยามปกติ กระทั่งเปลือกตายังไม่ขยับแม้แต่น้อย เขายังคงจ้องตรงไปที่กำแพงขาว ราวกับบนกำแพงนั้นมีสิ่งสำคัญกว่าเสด็จพ่อตั้งกี่พันกี่หมื่นเท่า
เขายังคงจ้องมองผนังสีขาวเขม็ง ราวกับว่าบนผนังนั้นมีสิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าเสด็จพ่อหลายพันหลายหมื่นเท่า