เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 94 เทพไฉ่ซิงเอี๊ยระดับเอส
เฉิงอันไม่ได้กล่าวสิ่งใด เพียงยื่นมือป้อม ๆ ทั้งสองข้างออกไปประคองใบหน้าของฮ่องเต้ไว้
มือของเขาเล็กเกินไปจนโอบไม่มิดทั้งใบหน้า ทำได้เพียงโอบไว้สองข้างแก้ม ฝ่ามือแนบชิดโหนกแก้ม นิ้วมือสัมผัสโดนเส้นผมที่รวบไม่หมดบริเวณข้างใบหูของพระองค์
เฉกเช่นเดียวกับตอนที่เขาประคองใบหน้าพระสนมซู
สีพระพักตร์ของฮ่องเต้ดูคล้ายถูกสิ่งใดบางอย่างกระแทกเข้าอย่างจัง
มิใช่ความตกใจ มิใช่ความซาบซึ้ง ทว่าเป็นความรู้สึกเช่นนั้น—เป็นสีพระพักตร์ยามที่ส่วนที่แข็งกระด้างที่สุดในใจถูกกำปั้นเล็ก ๆ สัมผัสเบา ๆ
พระองค์ยื่นพระหัตถ์ไปช้อนตัวเฉิงอันขึ้นมาจากเบาะนุ่ม แล้วรวบเข้าไว้ในอ้อมพระกร
เฉิงอันซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของพระองค์ หมวกหัวพยัคฆ์ถูไถไปมากับปลายคางของพระองค์
“วันนี้เราเหนื่อยจริง ๆ”