กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 53 กลองเขย่าใส
พัดกลมในมือองค์หญิงใหญ่ไหวขึ้นอีกครั้ง ทว่าไหวไปอย่างเชื่องช้า คล้ายกับกำลังย่อยข้อมูลจากประโยคนั้น
ปากของพระสนมอันอ๋องอ้าค้างอีกครั้ง ครานี้มิใช่เพราะตกใจ แต่เป็นเพราะอยากกล่าวสิ่งใดบางอย่างทว่าไม่ทราบว่าจะกล่าวเช่นไรดี
พระสนมอ๋องฉีในที่สุดก็เอ่ยปากขึ้น “ท่านราชครู แล้วคำว่า ‘นอน’ เล่า?”
“ช่างเป็นคำถามที่แทงใจดำเสียจริง!!!” หยาดเหงื่อบนหน้าผากของเสวียนชิงยิ่งผุดพราย ทว่าเขาไม่ถดถอย เขาหายใจเข้าลึกคราหนึ่ง เตรียมใจยอมเสี่ยงแล้ว
“คำว่า นอน คือการปกครองโดยไม่ฝืนธรรมชาติ! เป็นขอบเขตสูงสุดของสำนักเต๋า! องค์ชายเจ็ดกำลังบอกฝ่าบาทว่า การปกครองแคว้นใหญ่ดุจต้มปลาเล็ก ไม่จำเป็นต้องวุ่นวาย ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ!”
เรามองเขา เขาก็มองเรา