กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 52 การพูดเป็นภาษามนุษย์ครั้งแรก
เหล่าชีซุกตัวในอ้อมอกฮองเฮา ใบหน้าแหงนมองเพดาน ดวงตาเลื่อนลอย แต่เราทราบดีว่าสมองของเขาไม่เคยหยุดพักแม้แต่นาทีเดียว เขากำลังโต้เถียงอยู่กับเหล่าลิ่ว
【เจ้าภาพ พระสนมซูวันนี้สีหน้าดูดีเชียว เจ้าไม่ลองเอ่ยชมสักประโยคเพื่อเอาใจนางหน่อยหรือ?】 เสียงของเหล่าลิ่วดังขึ้นอีกครั้ง
“ข้าเพิ่งจะห้าเดือน เอ่ยปากไปจะทำให้ผู้อื่นตกใจเอาได้” เหล่าชีกลอกตาอยู่ในใจ เราสามารถ “มองเห็น” การกลอกตานั้น มันไม่ใช่การเห็นด้วยตาจริง ๆ แต่เป็นการได้ยิน ความรู้สึกนี้พิลึกเหลือเกิน แต่ผ่านมาครึ่งปีแล้ว เราก็ขี้เกียจจะแปลกใจกับมันเสียแล้ว