เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 726 หล่อเลี้ยงกระบี่สามหมื่นปี เพื่อใช้วันนี้วันเดียว!
ตามตำนานของลัทธิเต๋า สวรรค์มีทั้งหมดสามสิบหกชั้นฟ้า
ท้องพระโรงหลิงเซียวตั้งอยู่เพียงชั้นฟ้าที่เก้า ส่วนสามวิสุทธิ์พำนักอยู่ ณ ชั้นฟ้าที่สามสิบสามถึงสามสิบห้า ดินแดนสูงสุดมีนามว่าสวรรค์ต้าหลัว ซึ่งไม่มีเทพหรือเซียนองค์ใดหาญกล้าขึ้นไปพำนักอยู่ที่นั่น
หรือจะกล่าวอีกอย่างก็คือ เซียนส่วนใหญ่ไม่อาจสัมผัสรับรู้ถึงการมีอยู่ของชั้นฟ้านี้ได้เลยแม้แต่น้อย
คัมภีร์ตู้เหรินจิงมีกล่าวไว้ว่า "เหนือสามภพขึ้นไป คือต้าหลัวอันไกลโพ้น เบื้องบนไร้ซึ่งราคะรูป หมู่เมฆาสูงตระหง่านเสียดฟ้า"
ชั้นฟ้านี้ไร้ผู้ครอบครอง มีเพียงปราณแห่งมรรคาอันสงบผ่องแผ่ซ่านทั่วทุกชั้นฟ้า เพื่อแสดงถึงหลักการที่ว่ามรรคาอันยิ่งใหญ่นั้นไร้รูปไร้ลักษณ์
ทว่าเมื่อหลี่เต้าเสวียนก้าวเท้าเหยียบย่างลงบนที่แห่งนี้ ในห้วงความคิดก็ยังคงผุดชื่ออันคุ้นเคยชื่อหนึ่งขึ้นมา
ตำหนักจื่อเซียว!
สถานที่แสดงธรรมของหงจวินตามคำเล่าลือ แขกสามพันท่านในตำหนักจื่อเซียว แต่ละคนล้วนเป็นผู้มีชื่อเสียงระบือนามในยุคหงฮวงทั้งสิ้น
เดิมทีควรเป็นแดนศักดิ์สิทธิ์ของเหล่าเซียน เป็นสถานที่ถ่ายทอดมรรคา ทว่าหลี่เต้าเสวียนกลับมองเห็นรอยเท้าเปื้อนเลือดทีละรอย