เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 713 เก้าตราประทับเต๋า บรรลุเซียนในสิบชาติ
ไม่ว่าจะเป็นโอสถทองมังกรพยัคฆ์หรือท้อเซียนหวังหมู่ ล้วนเป็นยอดสมบัติพิศวงที่อาจช่วยให้ทะลวงสู่ขอบเขตเซียนสวรรค์ได้ทั้งสิ้น กลืนกินเพียงเม็ดเดียวก็เหลือเฟือแล้ว ทว่าหลี่เต้าเสวียนกลับไม่สนใจหน้าอินทร์หน้าพรหม ยัดทั้งหมดลงท้องรวดเดียว
ดูคล้ายจะบุ่มบ่ามเกินไปสักหน่อย
ทว่าในความเป็นจริงเขาไม่มีทางเลือกอื่น เพราะขอบเขตเซียนสวรรค์ธรรมดา ย่อมไม่มีทางต้านทานมหาภัยพิบัติอันน่าสะพรึงกลัวที่กำลังจะมาถึงได้เลย
หากมีผู้ใดอยู่ข้างกาย ก็จะแลเห็นตัวอักษรเรียงเป็นแถวปรากฏอยู่บนภาพพยากรณ์ทุยเป้ยเล่มนั้น นั่นคือคำถามที่หลี่เต้าเสวียนเอ่ยถามในยามที่หยางอวี้หวนหมดสติไป
"หากข้ากินท้อเซียนหรือโอสถทองลงไป จะสามารถบรรลุขอบเขตเซียนสวรรค์ได้หรือไม่"
"ได้"
"ตัวข้าที่บรรลุขอบเขตเซียนสวรรค์แล้ว จะตายเมื่อใด"
นี่เดิมทีเป็นคำถามที่ผิดหลัก ขอบเขตเซียนปฐพีก็มีชีวิตนิรันดร์ได้แล้ว ขอบเขตเซียนสวรรค์ยิ่งเจิดจรัสเทียมสุริยันจันทรา ฟ้าดินมลายร่างมิเสื่อมสลาย ย่อมไม่มีวันตายเด็ดขาด
เหตุที่หลี่เต้าเสวียนถามเช่นนี้ เจตนาที่แท้จริงคือต้องการตัดสินว่า ตัวเขาในขอบเขตเซียนสวรรค์จะสามารถหยุดยั้งมหันตภัยครั้งนั้นได้หรือไม่