เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 712 โอสถทองมังกรพยัคฆ์ ท้อทิพย์หวังหมู่!
“คืนฟ้าย้อนตะวัน ลำดับที่สี่ในสามสิบหกมหาอิทธิฤทธิ์เทียนกัง สามารถย้อนเวลากาล แปรรวนวันคืน ชั่วหนึ่งห้วงคำนึงเกศาสีหมึกผุด ชั่วหนึ่งห้วงคำนึงเกศาขาวโพลนพลันบังเกิด...”
หลี่เต้าเสวียนคาดไม่ถึงเลยว่าจะได้รับมหาอิทธิฤทธิ์วิชานี้มา วิชาทั้งสามสิบหกแห่งเทียนกัง โดยเฉพาะสิบลำดับแรกล้วนมีประโยชน์ต่อเขาอย่างยิ่งยวด เช่นเดียวกับพลิกผันสรรค์สร้างและเคลื่อนดาราสับเปลี่ยนดาว
มหาอิทธิฤทธิ์คืนฟ้าย้อนตะวันวิชานี้เขาหมายปองมาเนิ่นนานแล้ว พระแม่ชิงอียามสำเร็จพุทธะใช้อิทธิฤทธิ์นี้ได้ หลี่เต้าเสวียนเคยขอคำชี้แนะจากนาง ทว่าคำตอบที่ได้คือ นางตื่นรู้เป็นอิทธิฤทธิ์กำเนิดฟ้าหลังจากสำเร็จพุทธะ
อิทธิฤทธิ์กำเนิดฟ้าเยี่ยงนี้ นางใช้ได้อย่างใจนึก ทว่ากลับไม่รู้ว่าจะถ่ายทอดสั่งสอนอย่างไร
ต่อมาหลี่เต้าเสวียนจึงค่อย ๆ ถอดใจจากอิทธิฤทธิ์วิชานี้ไป แต่คิดไม่ถึงเลยว่าในระหว่างหย่อนเบ็ดตกเทพมารทั่วหล้า จะได้มันร่วงหล่นลงมาจริง ๆ
ช่างสมกับคำว่า ตั้งใจปักบุปผาดอกไม้ไม่บาน ไร้ใจปลูกหลิวหลิวกลับแตกกิ่งเป็นร่มเงา
“ชี่กำเนิดฟ้า...”
แม้อิทธิฤทธิ์จะประเสริฐเลิศล้ำ ทว่าสิ่งที่หลี่เต้าเสวียนปรารถนาที่สุดในเพลานี้ ยังคงเป็นการรู้แจ้งว่าอันใดคือชี่กำเนิดฟ้า เพื่อที่จะทะลวงสู่ขอบเขตเซียนสวรรค์ แต่น่าเสียดาย เทพมารพวกนี้ ตนที่แกร่งที่สุดก็เป็นเพียงขั้นเซียนมนุษย์เท่านั้น หาได้มีขั้นเซียนสวรรค์แม้แต่ตนเดียวไม่