เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 710 ภาพพยากรณ์ทุยเป้ย หลี่เต้าเสวียนสิ้นชีพปีไคหยวนที่สิบเจ็ด!
ตั้งแต่เล็กจนโต ในหูของหยางอวี้หวนมีชื่อของคนผู้หนึ่งดังแว่วเข้ามามิเคยขาด หลี่เต้าเสวียน
บิดายกย่องนับถือเขาอย่างยิ่ง แม้กระทั่งมารดาที่ชื่นชอบเพียงการจุดธูปไหว้พระ ไร้ใจแก่งแย่งกับโลกภายนอก เมื่อได้ยินชื่อหลี่เต้าเสวียนก็ยังเคารพดั่งเทพเซียน
ทั่วทั้งแคว้นสู่ ชื่อนี้อาจกล่าวได้ว่ารู้กันทั่วทุกเรือน เรื่องเล่าเกี่ยวกับเขาแพร่สะพัดตามตรอกซอกซอยเนิ่นนานไม่เสื่อมคลาย
พอได้ยินสามคำนี้บ่อยเข้า หยางอวี้หวนก็เกิดความชิงชังอยู่บ้าง ในจินตนาการของนาง หลี่เต้าเสวียนเป็นเพียงตาแก่ร้อยกว่าปี ชอบเสแสร้งเล่นกลหลอกลวงชาวโลก ทั้งยังมีเจตนาแอบแฝงต่อตนเอง
ทว่าเมื่อได้เห็นด้วยตาตนเอง นางจึงพบว่าตนเข้าใจผิดไปไกลโข
เขาไม่เพียงดูเยาว์วัยยิ่งนัก และไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด ยามที่สายตาคู่นั้นทอดมองมา หัวใจของนางพลันสั่นไหว รู้สึกคุ้นเคยและสนิทชิดเชื้ออย่างประหลาด
คล้ายเคยพานพบมาก่อน
“ฉางเล่อ พานางออกไปเถอะ”
“เพคะ!”