เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 704 เหยียบย่างบัวทอง บุกเดี่ยวสู่หลิงซาน!
สุสานเจาหลิง
ชายวัยกลางคนรูปร่างหน้าตาธรรมดาในชุดผ้าป่านหยาบผู้หนึ่งกำลังกวาดใบไม้ร่วงบนพื้น ท่วงท่าของเขาเนิบช้าผ่อนคลาย สีหน้าสงบเยือกเย็น
ราวกับสิ่งที่กวาดไปมิใช่ใบไม้ร่วง หากแต่เป็นละอองธุลีในจิตใจ
ทันใดนั้น มือที่ถือไม้กวาดของเขาก็ชะงักไปเล็กน้อย พลันมองไปยังทิศทางของพระราชวังต้าหมิงคล้ายรู้สึกได้ถึงบางสิ่ง ในความเลือนรางนั้นพอมองเห็นแสงเพลิงสีชาดรำไร
เขาพลันรู้สึกใจหายวูบ คลื่นน้ำในใจที่เดิมทีราบเรียบกลับเกิดระลอกคลื่นกระเพื่อมไหว เนิ่นนานมิยอมสงบ
ขณะที่เขากำลังเหม่อลอยอยู่นั้น เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น
“เฮ้ย มัวเหม่ออะไรอยู่ รีบกวาดเข้าสิ ไม่อย่างนั้นจะโดนโบยด้วยแส้!”
ขันทีคนหนึ่งตะโกนเสียงดัง
ชายผู้นั้นได้สติกลับมา มิได้เอ่ยคำใด เพียงแค่กวาดพื้นต่อไป ทว่าภายในใจกลับยากที่จะสงบลงได้เป็นเวลานาน