เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 687 วาจาสิทธิ์ดั่งอาคม เซียนสวรรค์ลงมาเยือน
หลี่เต้าเสวียนไม่ได้มุ่งหน้าไปยังตำหนักว่านเซี่ยงเสินกงในทันที เพราะเขาแลเห็นคนผู้หนึ่ง คนที่กำลังคลุ้มคลั่งเพราะความหึงหวง
ภายใต้เคล็ดวิชาเพ่งไอปราณ เหนือศีรษะโล้นเลี่ยนเงาวับที่กำลังวิ่งอยู่นั้น มีไอสีดำลอยกรุ่นออกมาเป็นสาย
นี่คือไอมหันตภัย และเป็นไอแห่งความตายเช่นกัน
ในเขตพระราชวังที่มีเวรยามแน่นหนา จู่ ๆ กลับมีหลวงจีนหัวโล้นวิ่งพล่านโผล่มาคนหนึ่ง ดูขัดหูขัดตายิ่งนัก ทว่าเหล่าทหารเวรยามกลับไม่มีผู้ใดกล้าขัดขวาง ยามเห็นเขายังต้องค้อมกายคารวะด้วยซ้ำ
ดูเหมือนจะเคยชินกับการที่เขาปรากฏตัวในพระราชวังเสียแล้ว
หลี่เต้าเสวียนคำนวณฐานะของเขาออกแล้ว ฝงเสี่ยวเป่า หรืออีกนามหนึ่งคือเซวียหวายอี้ เจ้าอาวาสวัดไป๋หม่า ชายบำเรอของอู่เจ๋อเทียน อย่าว่าแต่ทหารเหล่านี้เลย ต่อให้เป็นอัครมหาเสนาบดีแห่งราชสำนักมาพบเข้า ก็ยังต้องเดินเลี่ยงหลบไป
ฝงเสี่ยวเป่าวิ่งเตลิดไปตลอดทาง แม้เขาจะไม่ประสีประสาเรื่องวิชาบำเพ็ญ แต่เรือนกายกำยำล่ำสันยิ่งนัก จึงวิ่งตรงมาจนถึงสำนักคงเฮ่อเจียนที่แอบตั้งไว้ในวังหลวง
เขาถีบประตูใหญ่เปิดออกอย่างแรง พลางตะโกนเสียงดังลั่น "จางจงชาง เจ้าบุรุษไร้ยางอายไม่มีไข่ รีบไสหัวออกมา!"
หลี่เต้าเสวียนที่ตามหลังมาส่ายหน้า ที่แท้ก็เป็นเรื่องผู้ชายหึงหวงชิงดีชิงเด่นกันเอง