เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 682 บรรพชนฉางเล่อ อริยสงฆ์เสวียนจั้ง
ภาพเหตุการณ์ต่อจากนั้นโหดเหี้ยมทารุณยิ่งนัก
หลิวครึ่งเซียนได้ยินวาจาของเซียนชุดขาวแล้วก็ประหนึ่งบรรลุความแจ้งกระจ่างบางประการ แววตาเผยประกายคลั่งไคล้ขึ้นมาสายหนึ่ง และในมือของเขาก็มีกริชเล่มหนึ่งปรากฏขึ้นมาตั้งแต่เมื่อใดไม่อาจทราบ
กรีดเปิดทรวงอก ควักเอาหัวใจ โลหิตสด ๆ สาดกระจาย
บนใบหน้าของหลิวครึ่งเซียนไม่เพียงไร้ซึ่งความเจ็บปวดแม้แต่น้อย แต่กลับตื่นเต้นฮึกเหิมราวกับต้องมนตร์สะกด ประหนึ่งมองเห็นภาพตนเองสำเร็จเป็นเซียนแล้ว
“ฮี่ ๆ ให้ท่าน ให้ท่านหมดเลย!”
รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาค่อย ๆ บ้าคลั่ง คุกเข่าลงกับพื้น ประคองหัวใจที่ยังเต้นตุบ ๆ สด ๆ ดวงนั้น ถวายแด่เซียนชุดขาวด้วยความศรัทธายิ่งยวด
อาจเป็นเพราะเคยดื่มสุราเซียน แม้จะอายุกว่าเจ็ดสิบปีแล้ว แต่หัวใจของเขาก็ยังคงแข็งแรงทรงพลัง เต้นระรัวไม่หยุด
เซียนชุดขาวผงกศีรษะยิ้ม สะบัดแขนเสื้อยาวครั้งหนึ่งก็เก็บเอาหัวใจดวงนั้นไป ชุดนักพรตไม่แปดเปื้อนโลหิตแม้แต่หยดเดียว
เขาหันหลังเดินจากไป เหาะมุ่งหน้าขึ้นเหนือ ไม่หันกลับมามองอีกเลยแม้แต่แวบเดียว ราวกับว่านั่นเป็นเพียงขยะที่ถูกทอดทิ้งชิ้นหนึ่ง