เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 665 สหายแซ่เยี่ยน ไม่ได้พบกันเสียนาน
หลี่เต้าเสวียนกอดร่างอันอ่อนช้อยไร้กระดูกและเบาราวปุยหิมะของเสี่ยวเชี่ยนไว้ กลิ่นหอมระรวยจรุงนาสิก ดุจดั่งเหมยขาวใต้แสงจันทร์ ชวนให้ปลอดโปร่งเย็นใจยิ่งนัก
หนิงไฉ่เฉินเองก็พลอยตื่นขึ้นมาด้วย เขาจ้องมองสตรีในชุดขาวที่ตกอยู่ในอ้อมกอดของหลี่เต้าเสวียนอย่างเหม่อลอย
ราวกับว่าทุกรอยยิ้มและทุกการขมวดคิ้วของนาง เคยปรากฏขึ้นในความฝันของเขามาก่อน
ทว่าน่าเสียดาย ยามนี้นางกลับอิงแอบแนบชิดอยู่ภายในอ้อมอกของบุรุษอีกคนดุจนกน้อย นางไม่แม้แต่จะปรายตามองเขา ดวงตาทอดต่ำดั่งจันทร์เสี้ยว เอวบางระหงสั่นไหวเล็กน้อย
"พี่หนิง อย่าหาว่าข้าแล้งน้ำใจเลยนะ อีกคนหนึ่งนั้นข้ายกให้เจ้าก็แล้วกัน"
กล่าวจบหลี่เต้าเสวียนก็หัวเราะลั่น อุ้มเสี่ยวเชี่ยนเดินเข้าไปด้านในสุด จากนั้นดึงผ้าขาด ๆ ผืนหนึ่งลงมาบดบังสื่อสายตาของหนิงไฉ่เฉิน
เขากำลังคิดจะเอ่ยปากพูดอะไรบางอย่าง แต่กลับได้กลิ่นหอมกรุ่นพัดเข้ามาปะทะ ซวงซวงปลดกระโปรงผ้าโปร่งตัวนอกออกแล้วโผเข้าทาบทับบนกายเขา พลางกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงยั่วยวนว่า "ท่านพี่ ด้านนอกมีโจรเคราดกคนหนึ่งตามล่าพวกเรา ข้ากลัวเหลือเกินเจ้าค่ะ!"
ปากก็พูดไป มือก็ยังเอื้อมไปแก้สายรัดเอวของหนิงไฉ่เฉินไม่หยุด
"แม่นาง เจ้าจะพูดก็พูดไปสิ เหตุใดต้องมาถอดเสื้อผ้าข้าด้วยเล่า?"