เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 663 พุทธะโบราณอาภรณ์เขียว ผีสาวเสี่ยวเชี่ยน
เมื่อได้ทดสอบอานุภาพของบัวทองกุศลเก้าชั้นนี้แล้ว หลี่เต้าเสวียนก็พึงพอใจอย่างยิ่ง เขาไม่แปลงกายเป็นพระพุทธองค์อีกต่อไป แต่คืนสู่ร่างจริง
ของวิเศษมีจิตวิญญาณ แท่นบัวจึงย่อขนาดลงเองโดยอัตโนมัติ
เขานั่งขัดสมาธิอยู่บนนั้น หลับตาลงสัมผัสอย่างละเอียดถี่ถ้วน
นอกจากพลังป้องกันอันกล้าแกร่งไร้เทียมทานแล้ว มันยังเปรียบเสมือนค่ายกลรวมปราณอันยอดเยี่ยม การบำเพ็ญเพียรบนนี้เหนือกว่าที่อื่นใดอย่างเทียบไม่ติด จนทำให้หลี่เต้าเสวียนรู้สึกเคลิบเคลิ้มคล้ายได้หวนคืนสู่สวรรค์อีกครั้ง
สภาวะจิตยิ่งกระจ่างใสหมดจด ไร้ระลอกคลื่นใด ๆ มารภายนอกไม่อาจย่างกรายรบกวน
ในที่สุดหลี่เต้าเสวียนก็เข้าใจแล้วว่า เหตุใดพระพุทธองค์จึงโปรดปรานการประทับบนแท่นบัวนัก นั่งแล้วสบายตัวเหลือเกิน และที่สำคัญยิ่งกว่าคือดูสง่างามมีบารมีล้นพ้น เป็นใครก็คงไม่อยากลุกหนีลงมา
นี่ขนาดยังเป็นเพียงบัวทองเก้าชั้น หากสามารถฟื้นฟูกลับไปเป็นสิบสองชั้นเหมือนในยุคดึกดำบรรพ์ได้ จะยิ่งน่าอัศจรรย์ใจเพียงใดกันหนอ
หลังลังเลอยู่ชั่วครู่ ในมือของเขาก็ปรากฏสมุดเล่มบาง ๆ ขึ้นมาเล่มหนึ่ง
《พระพุทธวจนะสามสิบเจ็ดบทสูตร》