เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 651 ยอมสยบ หรือม้วยมรณา
"คือหลี่เต้าเสวียน เป็นเขาจริง ๆ!"
"เขามาจริง ๆ ด้วย ฮ่า ๆ คราวนี้สนุกแน่!"
"ไม่รู้ว่าตอนนี้พระบริสุทธิ์จะเป็นอย่างไรบ้าง สีหน้าคงดูไม่จืดเลยทีเดียว"
"ข้าว่าต่อให้เป็นราชครูหลี่ ก็ใช่ว่าจะสะกดข่มทั่วทั้งฉางอันได้ด้วยตัวคนเดียวหรอกมั้ง..."
ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของฝูงชน รถม้ายังคงมุ่งหน้าต่อไป
พริบตานั้นเอง เสียงกระบี่พลันกู่ก้อง ศิษย์ตำหนักว่านโซ่วหลายสิบนายยืนตระหง่านอยู่บนขุนเขาเขียวชอุ่ม ชักกระบี่ยาวออกจากฝัก ใช้นิ้วดีดเบา ๆ ปราณกระบี่ทะยานฟ้าพลันฉีกกระชากเวหา ส่งแรงใจหนุนราชครูออกศึก
เขาหลงหู่ยิ่งเด็ดขาดยิ่งกว่า เพียงจางกานหยางออกคำสั่งคำเดียว ก็อัญเชิญสามสมบัติประจำปรมาจารย์ออกมาทันที
"ไท่ชง หากมีสิ่งใดต้องการ เจ้าจงเอ่ยปากได้ทุกเมื่อ!"
จางกานหยางตั้งมณฑลพิธี ด้านบนจัดวางสามสมบัติแห่งหลงหู่ อันได้แก่ คู่กระบี่ซานอู่ปราบมาร ตราอำนาจหยางผิงจื้อตู และตำรายันต์เจิ้งอีเหมิงเวยยี่สิบสี่ชั้น