ตอนที่ 577 เซียนสาวสรงสนานสระเมฆาร่วง หยางเสินใต้หล้าเข้าสู่วงล้อม

ตอนที่ 577 เซียนสาวสรงสนานสระเมฆาร่วง หยางเสินใต้หล้าเข้าสู่วงล้อม

แดนชิงหมิง สระเมฆาร่วง

ที่แห่งนี้คือสถานสรงสนานของพระแม่ชิงอี นำแสงจันทร์มาเป็นธารน้ำ เอาเพลิงสุริยันมาเป็นความอบอุ่น เส้นชีพจรปราณรวมศูนย์ ม่านหมอกใสลอยอ้อยอิ่ง คล้ายดั่งสระเหยาฉือในแดนเซียน

ราวกับเมฆาทั้งเก้าชั้นฟ้าล้วนร่วงหล่นลงสู่สระแห่งนี้ น้ำสระขาวนวลปานหยกขาว ทั้งยังอบอวลด้วยกลิ่นหอมขจรขจาย

ปุถุชนสรงน้ำในสระนี้ย่อมเสริมสร้างร่างกายให้แข็งแกร่ง โรคภัยร้อยแปดมลายสิ้น ผู้ฝึกตนลงสรงยิ่งเพิ่มพูนตบะ หล่อเลี้ยงกายเนื้อ นับได้ว่าเป็นถ้ำสวรรค์แดนสิริมงคลแห่งหนึ่งโดยแท้

ทว่าพระแม่ชิงอี ผู้เป็นเจ้าของสระเมฆาร่วงและผู้ปกครองแดนชิงหมิง กลับมิได้ลงสรง หากแต่นั่งขัดสมาธิอยู่บนแท่นบัวริมสระ ด้านหลังศีรษะมีกงล้อเซียนหมุนเวียนเปล่งประกายเจ็ดสี บริสุทธิ์ศักดิ์สิทธิ์และเลือนรางประหนึ่งภาพฝัน

นางหลับตาทั้งสองข้าง มือหยกเรียวงามขยับรวบคลี่คลึงแผ่วเบา สอดคล้องกับเคล็ดคณิตเก้าตำหนัก ดุจดั่งดอกบัวบานสะพรั่ง

ในสระเมฆาร่วงพลันบังเกิดระลอกคลื่น

โฉมงามดั่งหยกผู้หนึ่งกำลังแหวกว่ายสรงสนานอยู่กลางสระ ท่ามกลางม่านหมอกเซียนอันสลัวราง พอจะแลเห็นผิวพรรณที่ขาวผุดผ่องยิ่งกว่าหยก ไหปลาร้าโค้งงามประณีตกระจ่างใส ตลอดจนหยาดน้ำค้างประกายแวววาวที่เกาะพราวอยู่เบื้องบน

เกศาดำขลับราวน้ำหมึกแผ่สยายลอยล่องในสายน้ำ ประหนึ่งผ้าแพรพรรณชั้นเลิศที่สุด และคล้ายดั่งงูเขียวแสนเย้ายวนตัวหนึ่ง