กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 576 บัญชาราชครูระดมผู้ฝึกตน
“ศิษย์พี่ ข้าจะเบิกทางให้ท่านเอง”
ไท่เวยก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว กระบี่โบราณข้างเอวชักออกจากฝักเสียงดังกังวาน ปราณกระบี่เชี่ยวกรากประดุจมังกรคลั่งร่ายรำ พุ่งเข้าปะทะรูปปั้นหินเบื้องหน้า
ที่เหนือความคาดหมายคือ รูปปั้นหินเหล่านี้มิได้ฟื้นคืนชีพ ภายใต้ห้วงธารปราณกระบี่พวกมันถูกซัดจนกระจัดกระจาย แหลกละเอียดเป็นผุยผง
หลี่เต้าเสวียนก้าวเท้าเดินไปข้างหน้า ข้ามผ่านเศษหินเหล่านั้น
ซ่า!
เศษหินที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้นรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว ก่อตัวเป็นหุ่นทหารดินเผาอีกครั้ง ล้อมหลี่เต้าเสวียนเอาไว้แน่นหนา บนอาวุธในมือปริแตกเป็นรอยแยก เผยให้เห็นประกายไอเย็นเยียบวาววับอยู่ภายใน
“ศิษย์พี่ระวัง!”
ไท่เวยเพิ่งจะยกกระบี่หมายจะเข้าช่วย ก็เห็นแสงอสนีสีม่วงวาบผ่าน เสียงฟ้าร้องคำรามกึกก้องดังขึ้นข้างหู สะท้อนก้องไปทั่วยอดเขาทั้งหลาย ไม่รู้ว่าทำให้ฝูงวิหคและสัตว์ป่าแตกตื่นเตลิดหนีไปมากเท่าใด
ในพริบตาเดียว หุ่นทหารดินเผาเหล่านั้นก็ระเบิดออกพร้อมกัน ถูกคลื่นลมกระแทกอันทรงพลังซัดไปชนผนังหิน กลายเป็นเศษซากเกลื่อนพื้น