กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 560 อิทธิฤทธิ์สารพัน ไร้เทียมทานในแดนมนุษย์
“ท่านราชครู!”
“เป็นประมุข!”
“วิเศษจริง ท่านราชครูมาแล้ว!”
ชั่วพริบตาที่เห็นคนผู้นี้ปรากฏตัว ทุกคนในที่นั้นต่างเผยสีหน้ายินดีปรีดา รู้สึกฮึกเหิมขึ้นเป็นเท่าทวี
เขาราวกับมีมนตร์สะกดประหลาด ลบล้างความกังวลในใจของทุกคนจนสิ้นซาก บังเกิดเป็นความรู้สึกปลอดภัยอันแรงกล้าขึ้นมาแทนที่
หลี่เต้าเสวียนมีน้ำเต้าแขวนเอว สวมอาภรณ์เขียวดุจบัวบาน เพียงยืนสงบนิ่งอยู่ตรงนั้น กลับมีไอปราณอันยิ่งใหญ่ไพศาลจนยากจะมองข้าม ดั่งขุนเขาสูงพันจั้งตระหง่านเสียดฟ้า
“หลี่—เต้า—เสวียน!!!”
มหาปุโรหิตคำรามลั่น สองตาคล้ายลุกเป็นไฟ เขาตวัดไม้เท้าท้อในมือ คืนปฐพีแยกออกเป็นรอยคดเคี้ยวประดุจอสรพิษพุ่งเข้าหาหลี่เต้าเสวียน
“จะตะโกนหาอะไร ข้านักพรตหาได้หูหนวกไม่”