เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 550 หมอเทวดากับอสนีทัณฑ์
ราตรีดึกสงัด ทว่าแคว้นฉียังคงไม่สงบราบคาบ
เทพตั๊กแตนและเทพโรคระบาดตายไปแล้วก็จริง ทว่าความวุ่นวายที่ทิ้งไว้เบื้องหลังยังคงอยู่ โรคระบาดของชาวบ้านจำนวนมากเพียงแค่ถูกควบคุมไว้ในเบื้องต้น ยังมีโอกาสกำเริบซ้ำได้เสมอ
ยังมีคนอีกไม่น้อยที่ได้รับบาดเจ็บจากการบุกจู่โจมของฝูงตั๊กแตน
ใต้ต้นหลิวที่แห้งเหี่ยวตายต้นนั้น ซุนซือเหมี่ยวเปิดรับรักษาคนไข้โดยไม่คิดเงิน
ทุกครั้งที่ไปยังเมืองหนึ่ง ย่อมต้องตรวจรักษาโรคให้แก่ราษฎรในท้องถิ่นโดยไม่คิดมูลค่า นี่คือความเคยชินที่สั่งสมมาหลายปีของเขา แคว้นฉีก็มิใช่ข้อยกเว้น
เหล่าราษฎรเข้าแถวกันยาวเหยียด ต่างก็อยากให้ราชาโอสถในตำนานช่วยตรวจดูอาการให้ตนเอง
ซุนซือเหมี่ยวไม่ปฏิเสธผู้ใด ไม่ว่าจะเป็นโรคร้ายแรงเรื้อรัง หรือเพียงปวดหัวตัวร้อน กระทั่งบาดแผลเก่าแก่หลายปี เขาก็ตรวจรักษาให้อย่างละเอียด ละเลียดทำอย่างมีความสุขไม่มีเหน็ดเหนื่อย
ขอทานน้อยเนื้อตัวเปรอะเปื้อนโคลนคนหนึ่งเดินกะโผลกกะเผลกเข้ามา อยากจะขอรับการรักษาอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ
เขาเล่าว่าตนพิการขาซ้ายแต่กำเนิด จึงถูกพ่อแม่ทอดทิ้ง เมื่อพ่อแม่บุญธรรมตายจากก็กลายมาเป็นขอทาน อยากหางานทำสักอย่าง แต่เพราะพิการจึงถูกมองด้วยสายตาเย็นชาเหยียดหยามมาโดยตลอด